صدامو گرفت مثل فریاد بود اسیرش شدم اما آزاد بود
بهم گفته بود عاشق پنجرست دم رفتنش فهمیدم باد بود
تموم شبایی که موندم به پات که بحران دوریت ازم بگذره
به روتم نیاوردی حتی یه شب چمدونت آماده پشت دره
برو اما یادت باشه قلب من برای تو هیچ موقع زندون نبود
تو هیچ وقت ندیدی که دوست دارم با اینکه چیزی ازتوپنهون نبود
نمیدونی با رفتنت آیینه رو طرف میکنی با چه دیونه ی
چراغ اتاقت هنوز روشنه میخوام حس کنم توی این خونه ی
مگه رفتن تو دلم رو شکست شکسته های بعد تو پیرم نکرد
زمان خیلی چیزا رو حل میکنه بهت یادمیده بسازی با درد
برو بگذر از اونی که بعد تو به هرچی که مونده ازت دلخوشه
به من زندگی داده این خاطرت همین خاطراتت من و میکشه