من شدم یار خودم ،،، اتیش به انبار خودم
این جهان مال شما ،،،، منمو غار خودم
اهلی و رام شدم ،،،، عاشق خیام شدم
بیخیال گذر ،،، گردش ایام شدم
مدتیست در مسیر بی قراریم
از زمین و از زمان من فراریم
آتشی بر آسمانم همچون آذرخش
یا مرا بکش یا مرا ببخش
اسب وحشی منم رو ب خودم تاخته ام
من قمار بازمو بسیار ولی باخته ام
من خودم را پی دیوانگیم یافته ام
خانه ای برای تنهایی خود ساخته ام
چو یوسفی که زاده شد درون چاهی
ب روشنی رسیده ام من از سیاهی
ببین خودت را در این آیینه گاهی
تا نروی تو اشتباهی ب تباهی