کجا برگردم این روزا که سرگردونه این دنیا
نه گم میشم نه میمونم یه عمره خسته و تنها
تو میخندی و رد میشم نفس از یاد من میره
که ماه توی این برکه هنوز با سنگ میمیره
تورو میبینمت از دور که دستاتو تکون میدی
همه دنیا قفس میشه واسه این مرد تبعیدی
تو این جاده هنوزم به سرابی از تو مجبورم
کجای راه و کج رفتم که زاتو این همه دورم
همه دنیای من بودی تو این روزای بی فردا
من و به خونه برگردون که سرگردونه این دنیا
من عاشق هنوز با تو به شور و شادی نزدیکم
کنارت غرق خورشیدم اگرچه تلخ و تاریکم