من همسفر زوزه ی تنهایی بادم
که دل به دل بی خبر از عشق تو دادم دل به تو دادم
آواره ی دنیای پر از ترس چشاتم
کی غیر تو میتونه بشه راه نجاتم دل به تو دادم
تو که یه قطره بارونی غم منو نمیدونی
کنار من نمی مونی تو که ازم گریزونی
تو دل دریا مهمونی کنار من نمی مونی
من تو شب تنهایی تو لاله ی دردم
نفرین شده ی دائمی این شب سردم با تو چه کردم
تو با منو این قصه غریبی مثل خوابی
تو تو عطش خستگی هام مثل سرابی تو مثل خوابی
تو که یه قطره بارونی غم منو نمیدونی
کنار من نمی مونی تو که ازم گریزونی
تو دل دریا مهمونی کنار من نمی مونی