حیف از نگاهم
حیف از تویی که رفتی و من چشم به راهم
حیف از غروری که دگر در دل ندارم
حیف از منو حیف از تو و آن روزگارم
دل داده بودم
گفتی که میمانی و من چه ساده بودم
میرفتی و من پای تو افتاده بودم
تو رفتی و من ماندمو این خاطراتت
بی عشق مرا کشاندی تا کجا
بی عشق دل بردی از من بی هوا
این عشق پایانی جز مردن ندارد
کم داشت
این رابطه قلب تو را کم داشت
یک لحظه ماندن به خدا کم داشت
میماندی تا چشمم نبارد
ای وای دلی رو دادم به نگاری که ندارم
دل به یاری که نماند به کنارم به کنارم
ای کاش نمانده بودم به هوایت به هوایت
به نگاه دلربایت رفتی راحت تو چه راحت
رفتی من ماندمو شبهای بیداری
لعنت به این معشوقه آزاری
چه مانده از قولی که تو دادی
شاید دلت بخواهد که تو برگردی
شاید بگویی اشتباه کردی
باور کن از چشمم نیفتادی
بی عشق مرا کشاندی تا کجا
بی عشق دل بردی از من بی هوا
این عشق پایانی جز مردن ندارد
کم داشت
این رابطه قلب تو را کم داشت
یک لحظه ماندن به خدا کم داشت
میماندی تا چشمم نبارد
ای وای دلی رو دادم به نگاری که ندارم
دل به یاری که نماند به کنارم به کنارم
ای کاش نمانده بودم به هوایت به هوایت
به نگاه دلربایت رفتی راحت تو چه راحت