زخمی که داش آکل رو کُشت واسه ما زخمیه آشناست
یه عُمره رد پای گرگ دور و بر سایه ماست
مردا رو گاهی با غزل با یه کرشمه میشه کُشت
گَوَزنا رو با گلوله نه با آب چشمه میشه کُشت
تو خط قرمز جنون تقدیر چاقو ها جداست
فرق داره دستِ قیصره یا دست آغمنگلی هاست
مردی و عاشقی دله آدمو به خون میکشن
که تیغ و ابریشم مگه میشه با هم یکی بشن
از وقتی که فریاد من با سرب و خاک همخون شده
یه قاتل اهلی با بغض پشته نقاب پنهون شده
یه زهری از دندونه مار تویه تنه ما جاریه
حکم اینه که زخم از رفیق واسه ما یادگاریه
از وقتی که فریاد من با سرب و خاک همخون شده
یه قاتل اهلی با بغض پشته نقاب پنهون شده
یه زهری از دندونه مار تویه تنه ما جاریه
حکم اینه که زخم از رفیق واسه ما یادگاریه