ز حرف خام تو همچو آوارام تو
دلم در آتش سوخت
دلم در پای تو فتاده شد دنیای تو ولی به کامش سوخت
تو بی تابی شاید مرا نمیابی به آبم افکندی خود هم اسیر گردابی
تو خود نمیدانی به آنچه میمانی مرغ بی بال و پری تو
خفته از پا تا سری تو من از تو ویران تر
سر به سامانت سپردم پی به دامانت نبردم منم پریشانتر
ز حرف خام تو همچو آوارام تو دلم در آتش سوخت
دلم در پای تو فتاده شد دنیای تو ولی به کامش سوخت
تو بی تابی شاید مرا نمیابی به آبم افکندی خود هم اسیر گردابی
تو خود نمیدانی به آنچه میمانی مرغ بی بال و پری تو
خفته از پا تا سری تو من از تو ویران تر
سر به سامانت سپردم پی به دامانت نبردم منم پریشانتر
اسیر نادانی چگونه ایم و پنهانی در آسمانهایی
ز حال هم غافل چه ناتوان از هر مشکل ترانه میخوانیم