خودت جنگیدی اما واسه خودت نجنگیدی
تو خیلی بیشتر از خیلی کسا خدارو فهمیدی
مدال و مال و عکس و اسم و رسم واژگون کردی
بهشتو تو همین برزخ واسه خودت نشون کردی
ببخش اگه حواس ما پرته
ببخش اگه اخر کار این شد
هرکی که رسید ازت رد شد
قسمتت از این روزگار این شد
کسی ندیدت اون روزایی که
قلب تو از سینه جدا میشد
پاداش اون همه فداکاری
نباید این تنهاییا میشد
به جز اونا که از نجابت تو دلشون خونه
کسی از زخم و حال تو چیزی نمیدونه
کسی مثل تو که تو دنیا تنها باخدا جوره
واسه دنیای این روزای ما وصله ی ناجوره