چه شبهای سردی که تو کوچه ها
دستام تو دستای گرم تو بود
دلم قرص یه شونه ی مطمئن
نگام مات جادوی چشم تو بود
نمیدونم الان کجایی ولی
داری توی ذهنم قدم میزنی
چقدر جای تو خالیه پیش من
چرا این خوشی رو بهم میزنی
دارم از دست میرم یه چیزی بگو
سکوتت من و میبره تا جنون
میدونم اسیر غرورت شدی
ولی برمیگردی این خط این نشون
هنوز با خیالت نفس میکشم
نمیدونم از کی گمم تو نگات
تو باعث شدی اینجوری عاشق بشم
مگه میشه آسون گذشت از چشات
دلم بیقراره نری بی هوا
نزاری من و تنها تو غصه ها
یه حس غریبی تو ذهنم همش
میادش پابه پای دلشوره ها