تو ميگفتي كه عاشق نيست قلبت من از قلبت كمي بيزار بودم
ميگفتم من هم عاشق نيست قلبم آره گفتم ولي انگار بودم
با اين حرفا و احساسي كه گفتي نگفتم چيزي و پيشت نشستم
تو خنديدي و از اين خنده مردم با اينكه هر دفه پيشت شكستم
با اين ها قانع و ديوونه بودم فقط پيشت نشستن عشق من بود
تو اينم آخرش از من گرفتي همين آغاز يك ويرون شدن بود
تو احساسم رو از من دور كردي كجا رفتي ببيني شب نشينم
تو روياهامو از من خسته كردي با يك كابوس امروز هم نشينم
چه درگيري شدم با عشقت آخر كه قلبم بايد از دست رفته باشه
تو از يك رابطه ديوونه بودي ازم ميخواستي احساسي نباشه
ترك ميخوردم و ميرفتم از دست تو هم آهسته از قلبم گذشتي
چقدر آشفته كردي باورم رو تو آخر نامه رفتن نوشتي