دارم از دنیای تلخ و تیره و تار تو میرم
من‌ به خاطر‌ تو موندم و به اصرار تو‌ میرم
سقف آرزوم چشمات بود
اگه چشماتو ببندی زیر آواره تو‌ میرم
اگه آرامش تو ازت گرفته بود حضورم
دیگه از الان به بعد آروم بگیر که از تو دورم
تو هوام و نداشتی
خواستم بمونم نذاشتی
دوست داشتمت همیشه
چه قهر بودی چه آشتی
گفتم که آرزومه
این بغضی که تو گلومه
باز شه با من تمومه
حرفام و ‌بگم نذاشتی
اگه من میرم تو میدونی چرا شو
عاشقی همیشه درگیر غروره
نگو تقصیر منه خودت که دیدی
من دلم دریاست ولی چشم تو شوره
تو هوام و نداشتی
خواستم بمونم نذاشتی
دوست داشتمت همیشه
چه قهر بودی چه آشتی
گفتم که آرزومه
این بغضی که تو گلومه
باز شه با من تمومه
حرفامو بگم نذاشتی
تو هوام و نداشتی
نذاشتی
چه قهر بودی چه آشتی